Türkiye’nin kalbini yakan 9 kişilik okul katliamının yankıları sürerken, saldırgan İsa Aras Mersinli’nin sınıf arkadaşları tarafından çizilen portre, adeta bir "geliyorum diyen felaket" hikayesini ortaya koyuyor. Olayın yaşandığı Ayser Çalık Ortaokulu bugünlerde yasın merkezi haline gelirken, bahçe tellerine asılan bir okul formasının üzerindeki "Hocam 23 Nisan’da forma giyecek miyiz?" notu, yarım kalan hayatların en acı sembolü olarak dikkat çekiyor.
'KALEMLE KOLUNU DEŞER, SIRASI KAN OLURDU’
Okulun öğrencilerden Gülsenem İşler, aynı sınıfta eğitim gördüğü İsa Aras Mersinli’nin arkadaş çevresinin olmadığını ve sınıfta tuhaf hareketler yaptığını kaydetti. Gülsenem İşler şunları söyledi:
“Genellikle uyurdu tüm gece internette dolaştığı için. Sonra bazen İngilizce derslerinde kalkardı. Sonra İngilizcesi bayağı iyiydi, Türkçesinden daha iyiydi. Mesela İngilizce dersinde hoca bir İngilizce kelimenin anlamını hatırlamazdı, İsa'ya sorardı o da hocaya söylerdi. Sonra ne yapardı? Ağlardı, sınıf sessiz olduğunda ağlardı, ağlama sesleri gelirdi. Sonra rehberlik hocamız gelir onu götürürdü rehberlik odasına, orada konuşurdu. Psikolojik sıkıntıları var gibi bir şeydi. Mesela cuma günü İstiklal Marşı'na çıkacaktık. Kendisi yine uyuyordu. Sonra arkadaşlar kolundan tuttu, çıkardı. Okurken bir anda yere yığıldı bayılmış gibi, orada yattı öyle. Onu hatırlıyorum. Sonra derste bir şeye üzüldüğünde kalemle elini, kolunu deşerdi, sırası kan olurdu. Sırası, çantası falan kan dolardı. Kendini boğardı. Beşinci sınıfta çantasını boğazına dolamıştı. Kendini boğmuştu bildiğin. Değişik bir çocuktu. Hatta arkadaşı vardı 2 tane bizim sınıftan konuştuğu. Onlara demiş böyle şeyler yapacağım diye. ‘Sınıfa, okula silahla saldıracağım’ gibi bir şeyler demiş. Onlar da gülmüş, dalga geçiyor sanmış. Saldırıdan birkaç gün önce falan söylemiş, öyle biliyorum, bana öyle dediler.
'KENDİ KAFASINDA KURUYORDU, BANA 5 NUMARA VERMİŞ'
İsa Aras Mersinli’nin böyle bir saldırı yapacağını beklemediğini belirten İşler, “Eski müdür yardımcısı her girdiğinde arardı herhalde çantasını. Benim bildiğim babası da şey yapmış ‘Benim çocuğumun psikolojisi ile oynuyor, kimseninkini aramıyor, oğlumun çantasını arıyor’ diye. Bizimle konuşmazdı. Tek muhatap ‘Seni Ejder Hoca çağırıyor.’ Bizim tek muhatabımız buydu. Arkadaş çevresi çok yoktu, iki tane biliyorum bizim sınıftan. Böyle bir şey yapacağını beklemiyordum. Derste mesela uyuyor ya, uyandığında semboller çiziyordu kağıda değişik değişik. Sıra düzenini çizmiş. Bana mesela 5 numara vermiş. Birkaç kişiyi yazmış, ünlem işareti koymuş. Bize verdiği numaraları oraya yazmış. Sonra 20 numara olana kuru kafa çizmiş. Sadece bir kişi, onun da kim olduğunu biliyorum, bir tane çocuğa saldırmayı planlamış. Şizofren gibi bir şeydi, kendi kafasında kuruyordu. Korkaktı. Bizde mesela koca koca çocuklar var. Zaten böyle sıkıntıları olan çocuklar kendinden aşağılık gördüklerine saldırırö diye konuştu.
